28

می‌ترسم مضطربم
و با آن که می‌ترسم و مضطربم
باز با تو تا آخر دنیا هستم
می‌آیم کنار گفتگوئی ساده
تمام رویاهایت را بیدار می‌کنم
و آهسته زیر لب می‌گویم
برایت آب آورده‌ام تشنه نیستی ؟
فردا به احتمال قوی باران خواهد آمد.
تو پیش بینی کرده بودی که باد نمی‌آید
با این همه دیروز
پی صدائی ساده که گفته بود بیا رفتم !
تمام راز سفر فقط خواب یک ستاره بود
خسته‌ام ری‌را
می‌ایی همسفرم شوی ؟
گفتگوی میان راه بهتر از تماشای باران است
توی راه ازپوزش پروانه سخن می‌گوییم
توی راه خوابهامان را برای بابونه‌های دره‌ئی دور تعریف می‌کنیم
باران هم که بیاید
هی خیس از خنده‌های دور از آدمی می‌خندیم
بعد هم به راهی می‌رویم
که سهم ترانه و تبسم است
مشکلی پیش نمی‌آید
کاری به کار ما ندارند ری‌را
نه کرم شب تاب و نه کژدم زرد
وقتی دستمان به آسمان برسد
وقتی دستمان به آسمان برسد
وقتی که بر آن بلندی بنفش بنشینیم
دیگر دست کسی هم به ما نخواهد رسید
می‌نشینیم برای خودمان قصه می‌گوییم
تا کبوتران کوهی از دامنه رویاها به لانه برگردند
غروب است
با آن‌که می ترسم
با آن که سخت مضطربم
باز با تو تا آخر دنیا خواهم آمد

/ 1 نظر / 12 بازدید